عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
1221
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
53 - لكلّ قول جواب 7273 . 54 - من قلّ كلامه قلّت آثامه 8405 . 55 - من قلّ كلامه بطل عيبه 8411 . 56 - من قال ما لا ينبغي سمع ما لا يشتهي 8417 . 57 - من سدّد مقاله برهن عن غزارة فضله 8419 . 58 - من حسن كلامه كان النّجح أمامه 8495 . 59 - من ساء كلامه كثر ملامه 8496 . 60 - من صحبه الحياء في قوله ، زايله الخناء في فعله 8713 . 61 - من كثر كلامه كثر لغطه ، و من كثر هزله كثر سخفه 8964 . براى آن نهايتى ديده نشده ، و احدى به آن سودمند نمى گردد . 53 - براى هر گفتارى پاسخى است . 54 - هر كه كم بگويد گناهانش كم گردد ( زيرا اكثر معاصى بوسيله زبان انجام مى گيرد ) . 55 - هر كه سخنش كم باشد عيب او باطل شود ( يعنى ظاهر نگردد ) . 56 - هر كه آنچه را كه سزاوار نباشد بگويد آنچه را كه نخواهد ( كه از آن كراهت داشته باشد ) بشنود . 57 - هر كه گفتارش را درست كند از بسيارى افزونى مرتبه خود برهان آورده است . 58 - هر كه سخنش نيكو باشد پيروزى جلو روى اوست . 59 - هر كه سخنش بد باشد سرزنش او بسيار باشد . 60 - هر كه با گفتارش شرم و حياء همراه باشد فساد يا هلاكت از كردارش جدا شود ( يعنى كارى نمى كند كه سبب هلاكت او گردد ) . 61 - هر كه سخنش بسيار باشد سخنان پوچ و بيهوده او بسيار باشد ، و كسى